BOREJKOWIE :)
Borejkowie zyli bardzo skromnie. Ich status materialny był nizszy od przeciętnego, ponieważ pracował tylko pan Jgnacy, a pani Mila dorabiała w Spółdzielni Pracy. Borejkowie mieszka li w kamielnicy na ulicy Roosvelta 5 w Poznaniu. Mieszkanie miało dwa kaflowe piece, w których trzeba było palię węglem. Pokój Gabrysi i Idy był zielony, wąski, wysoki i umeblowany bez przekonania. Mieszkanie Borejków podobało sie wszystkim. Każdy , kto pobył w nim choć pół godziny wychodził pełen uznania dla jego przytulniści, urody i nieokreślonego wzieku, jakim oddechał każdy kąt. Zresztą fakt, że w mieszkaniu było wiecej miejsca i że nareszcie mozna było zaprosić wszystkoch gości, jakich miało sie ochote zobaczyć, stanowilo dla rodziny Borejków zródło nieustajacej uciechy. Brak dóbr materialnych nie był dla nhich problemem, byli
pomysłowi i zaradni nawet w trudnych sytuacjach
Charakterystyka bohaterów:
Gabriela Borejko - bohaterka główna, ma siedemnaście lat i jest najstarszą córką państwa Ignacego i Mili Borejków. Jest wysoką smukłą, dorodną dziewczyną. Odznacza się bujną, nierówno przyciętą czupryną w kolorze jasnopopielatym. Brwi ma stanowcze i szerokie, pod nimi brązowe, patrzące inteligentnie oczy. Ma rumianą, piegowatą twarz.
Gabrysia jest osobą inteligentną. W szkole dobrze sobie radzi ze wszystkimi przedmiotami. Miała kłopoty z fizyką, ale jak się okazało były one tylko przejściowe. Jest osobą niezwykleenergiczną i stanowczą. Brak umiejętności prowadzenia domu nadrabia zapałem. Stara się we wszystkim zastąpić chorą mamę. Jest wobec innych trochę szorstka. To czasem powoduje, że nie jest przez nich rozumiana. Jest osobą pogodną, stara się zjednać sobie innych uśmiechem.
Bohaterka jest osobą bardzo ambitną, wytrwale, nie zrażając się trudnościami, dąży do osiągnięcia założonych celów. Szybko podejmuje decyzje, często kieruje się impulsem, toteż nie zawsze są one przemyślane. Zdarza się, że żałuje wypowiedzianych słów lub tego, co zrobiła. Jest wrażliwa, potrafi dostrzec kłopoty innych, stara się pomóc. Rozumie strach siostrzyczek wywołany zabraniem mamy do szpitala i choć sama też się niepokoi, daje im do zrozumienia, że wszystko będzie dobrze.
Ida Borejko - bohaterka drugoplanowa, młodsza siostra Gabrysi. Ma czternaście lat i w odróżnieniu od starszej siostry bardzo dba o siebie. Ma rude jak wiewiórka włosy, zielone oczy. Jest bardzo chuda, donasza ubrania po siostrze. Zawsze stara się wyglądać elegancko. Jej cechą jest zmienność, łatwo popada w melancholijny nastrój. Lubi się nad sobą rozczulać, uważa że starsza siostra ją tyranizuje. Mimo to jest także postacią wzbudzającą sympatię.
Natalia Borejko - bohaterka drugoplanowa, dziewięć lat i przez wszystkich domowników jest nazywana Nutrią, ze względu na imponujące górne siekacze i zamiłowanie do kąpieli.
Patrycja Borejko - bohaterka drugoplanowa, najmłodsza z sióstr. Ma pięć lat i jest “słodkim dzieciątkiem o stalowym charakterze, typowym wykwitem lat siedemdziesiątych”.
Mila Borejko - bohaterka epizodyczna, mama Gabrysi. Ma około czterdziestu lat. Jest wciąż zabiegana, krząta się wokół spraw gospodarstwa, nie ma zbyt wiele czasu dla siebie.
Ignacy Borejko - bohater epizodyczny, ojciec Gabrysi. Jako filolog klasyczny pracuje w Bibliotece Raczyńskich. Swoje zamiłowanie do wiedzy, szczególnie kultury starożytnej przelewa z powodzeniem na córki.
Janusz Pyziak - bohater epizodyczny, ma osiemnaście lat i jest dość przystojnym chłopcem. Bardzo wysoki, barczysty, modnie ubrany szatyn zwraca na siebie uwagę dziewcząt. Bardzo zależy mu na Gabrysi, zmienia się. Jest chłopakiem zaradnym, przedsiębiorczym, obytym. Gra w koszykówkę.
DRZEWO GENEALOGICZNE BOREJKÓW :)
O Autorce jezycjady Małgorzacie Musierowicz :)
Małgorzata Musierowicz z domu Barańczak (ur. 9 stycznia 1945 w Poznaniu) – polska pisarka, autorka książek dla dzieci i młodzieży, ilustratorka. Twórczyni cyklu powieściowego Jeżycjada.
W 1982 roku na Listę Honorową im. Hansa Christiana Andersena wpisano
Kwiat kalafiora. Za swoje książki Małgorzata Musierowicz otrzymała wiele nagród, m.in. za drugą,
Kłamczuchę, przyznano jej
Złote Koziołki. Jej książka pt.
Noelkazostała wpisana na polską listę
Międzynarodowej Izby ds. Książek dla Młodych (IBBY). Jej powieści zostały przetłumaczone na wiele języków.
W 2008 roku została odznaczona Medalem Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości.
Siostra
Stanisława Barańczaka, poety i tłumacza. W 1968 wyszła za mąż za Bolesława Musierowicza, architekta wnętrz, którego poznała podczas studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Rodzice czworga dzieci, w tym pisarki i tłumaczki
Emilii Kiereś. Przez wiele lat mieszkała na poznańskich Jeżycach.
twórczość Małgorzaty Musierowicz
Bambolandia
Poczytaj mi mamo
- 1980 Co mam
- 1981 Rybka
- 1984 Boję się
- 1986 Bijacz
- 1986 Kredki
- 1987 Kurczak
- 1986 Hihopter
- 1994 Znajomi z zerówki
Inne dla dzieci
- 1975 Małomówny i rodzina
- 1990 Tempusek
- 1990 Kluseczki
- 1990 Małomówny i rodzina (wydanie poprawione)
Gawędy kulinarne
Zbiory felietonów
- 1997 Frywolitki, czyli ostatnio przeczytałam książkę!!!
- 2000 Frywolitki 2, czyli ostatnio przeczytałam książkę!!!
- 2005 Frywolitki 3, czyli ostatnio przeczytałam książkę!!!
Nagrody
- 1980: Złote Koziołki
- 1981: Srebrne Koziołki
- 1982: Wpis na Międzynarodową Listę Honorową im. Hansa Christiana Andersena („Kwiat kalafiora”)
- 1985: Orle Pióro – nagroda czytelników tygodnika „Płomyk”
- 1987: Nagroda „Solidarności”
- 1992: Książka Roku 1992 – nagroda przyznana przez jury Polskiej Sekcji IBBY („Noelka”)
- 1993: Tytuł „Wielkopolanin Roku”
- 1993: Książka Jesieni ’93 – wyróżnienie Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych („Pulpecja”)
- 1994: Odznaczenie Order Uśmiechu
- 1994: „Parasol Szczęścia”, nagroda tygodnika Twoje Dziecko za całokształt twórczości
- 1996: Nagroda Artystyczna Miasta Poznania
- 1997: Srebrny Mikrofon, nagroda Radia Merkury
- 2001: Główna nagroda w konkursie na Dziecięcy Bestseller Roku 2001 – Nagroda Dużego Donga („Kalamburka”)
- 2001: Nagroda Biblioteki Raczyńskich, 2001 („Kalamburka”)
- 2001: Nominacja do nagrody Polskiej Sekcji IBBY Książka Roku 2001 („Kalamburka”)
- 2003: Nagroda Zasłużony dla Miasta Poznania
- 2004, 2005, 2006: Nominacje do nagrody „As EMPiKu” za książki „Język Trolli”, „Żaba”, „Czarna polewka”
- 2005: Nagroda Edukacja XXI za książkę „Żaba”
- 2005: Wpis na listę Białych Kruków Internationale Jugendbibliothek w Monachium („Język Trolli”)
- 2007: Nagroda Poznańskich Spotkań Targowych „Pegazik”
- 2008: Nagroda Marszałka Województwa Wielkopolskiego
- 2008: Medal Polskiej Sekcji IBBY za całokształt twórczości
- 2008: Nominacja do nagrody na najpiękniejszą książkę roku 2007 w 48. konkursie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek za książki „Na Gwiazdkę” i „Musierowicz dla zakochanych”
- 2009: Wyróżnienie w konkursie na Dziecięcy Bestseller Roku 2008, przyznane przez jury dziecięce („Sprężyna”)
- 2009: Wpis na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej w Warszawie („Sprężyna”)
- 2009: Wyróżnienie w I Konkursie Literatury Dziecięcej im. Haliny Skrobiszewskiej
- 2010: Nagroda specjalna Fundacji ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom za całokształt twórczości
- 2010: Nominacja do Astrid Lindgren Memorial Award na rok 2011
- 2012: Nagroda "Guliwer w krainie Liliputów" przyznana przez czasopismo o książce dla dziecka "Guliwer"
- 2015: Nagroda Feniksa Maltańskiego za uniwersalny przekaz jej powieści, będący wsparciem w chrześcijańskim wychowaniu młodzieży
Polskich truskawek jak na lekarstwo. Kilka dni temu pojawiły się na rynku w Broniszach pod Warszawę, ale w wyjątkowo skromnej odsłonie, większość była niedojrzała. Za to kosztowały ponad 20 złotych za kilogram. W maju ubiegłego roku na rynku przy Obornickiej we Wrocławiu można było kupić truskawki za 8-12 złotych.
wiersz na kartce :)
Anioł :)
Borejkowie zyli bardzo skromnie. Ich status materialny był nizszy od przeciętnego, ponieważ pracował tylko pan Jgnacy, a pani Mila dorabiała w Spółdzielni Pracy. Borejkowie mieszka li w kamielnicy na ulicy Roosvelta 5 w Poznaniu. Mieszkanie miało dwa kaflowe piece, w których trzeba było palię węglem. Pokój Gabrysi i Idy był zielony, wąski, wysoki i umeblowany bez przekonania. Mieszkanie Borejków podobało sie wszystkim. Każdy , kto pobył w nim choć pół godziny wychodził pełen uznania dla jego przytulniści, urody i nieokreślonego wzieku, jakim oddechał każdy kąt. Zresztą fakt, że w mieszkaniu było wiecej miejsca i że nareszcie mozna było zaprosić wszystkoch gości, jakich miało sie ochote zobaczyć, stanowilo dla rodziny Borejków zródło nieustajacej uciechy. Brak dóbr materialnych nie był dla nhich problemem, byli
